|
Achtergronden Tolerantietest |
Hoe rekbaar is tolerantie?
Enkele achtergronden bij de tolerantietest
Soms hoor je iemand zeggen: ‘Ik ben een tolerant mens’. Maar
eigenlijk weet je dan nog niets van die persoon. Of je hoort iemand zeggen:
‘We moeten toleranter worden’. Ook dat zegt niets. Want tolerantie in z’n
algemeenheid bestaat niet. Het is een leeg begrip. Tolerantie kan alleen in
een bepaalde context worden gezien. Het gaat in alle gevallen om de vraag:
tolerant ten opzichte van wie of wat? Het hangt er maar vanaf
We kunnen heel tolerant zijn ten
opzichte van vreemdelingen maar aan de andere kant kunnen we ten opzichte van
criminelen voor een beleid van strenge straffen zijn. Mensen kunnen heel
tolerant zijn ten opzichte van SGP aanhangers, die geen vrouwen als
volwaardig lid van de partij verdragen, en tegelijkertijd intolerant zijn als
het om kinderen gaat die hun autospiegel slopen. Humeur
Ook is het zo dat onze
tolerantie erg afhankelijk is van ons humeur. Wanneer we een bewering of daad
de ene keer wel accepteren, accepteren we het een andere keer niet.
Omstandigheden als tijd en plaats zijn daarnaast ook van invloed. Onze
tolerantie ten opzichte van een Jehovagetuige die ons op zaterdagmorgen uit
bed belt, is anders dan wanneer we deze persoon op een ouderavond ontmoeten.
We kunnen twee soorten tolerantie onderscheiden, persoonlijke tolerantie en
politiek-maatschappelijke tolerantie. Deze twee vormen staan niet zelden
haaks op elkaar. Persoonlijk en maatschappelijk
Stel: uw Irakese buurman wordt
voortdurend lastig gevallen door een groep intolerante jongens. U tolereert
het niet omdat u verdraagzamer bent dan die jongens. U trekt partij voor de
Irakese buurman en vindt dat er moet worden opgetreden tegen
onverdraagzaamheid. U gaat naar de politie of u belt het Anti Discriminatie
Bureau in uw woonplaats. Dat is van u niet tolerant ten opzichte van de
jongens. Als u optreedt tegen intolerantie accepteert u niet, en tolereert u
dus niet, de onverdraagzaamheid. Als u de jongens gewoon hun gang laat gaan,
tolereert u dus hun gedrag. Maar als u niets doet aan intolerantie,
stimuleert u de onverdraagzaamheid. Onverschilligheid
Veel mensen beleven tolerantie
als iets positiefs. Toch is het niet zo dat tolerant synoniem is aan goed.
Een hoge mate van tolerantie, grenst aan onverschilligheid. Toelaten van
geweld of het accepteren van armoede kan het gevolg zijn van machteloosheid.
Persoonlijke tolerantie vanuit gemakzucht, onverschilligheid of
machteloosheid (‘Het helpt toch niet’ of ‘Niemand reageert, waarom zou ik
iets doen?’) leidt niet tot een samenleving waar mensen elkaar respecteren. Persoonlijk en maatschappelijk
Persoonlijke tolerantie is meer
het gevolg van de persoonlijkheid en karaktereigenschappen. De ene opvoeder
kan veel meer hebben van kinderen dan een ander. De één wordt nu eenmaal
sneller geïrriteerd dan de ander. Mensen die makkelijk overlast van hun buren
accepteren en die veel geduld met hun kinderen hebben en dus in de omgang
tolerant zijn, hoeven lang niet altijd in maatschappelijk opzicht voor
tolerante politieke maatregelen te kiezen. Een keuze op
politiek-maatschappelijk terrein is van een ander niveau dan de persoonlijke
keuzen in de omgang met andere mensen. Tolerantie: waar ligt de grens
Politieke en maatschappelijke
tolerantie verschuift langzaam. Tolerantie is een gebeuren achteraf. Het
voorval of de daad heeft plaats gevonden. Er worden maatschappelijke grenzen
overschreden. De vraag dringt zich op: “Waar ligt uw grens?” Accepteert u dit
nog of vraagt dit om ‘zero tolerance?’ Die grens kan werken als een balans
die doorslaat of als druppel die de emmer doet overlopen. Bij het samenstellen
van deze tolerantietest, bleek keer op keer dat een kleine nuance in de vraag
over uitingen van een cabaretier of een imam een hemelsbreed verschil
uitmaakt. Een cabaretier balanceert tussen humor en belediging. En woorden
van een imam zweven tussen vrijheid van meningsuiting en oproep tot
discriminatie. De formulering luistert nauw. Grenzen verleggen
Om deze reden is de waardering
die de makers van deze test geven aan bepaalde antwoorden, discutabel. Een
keuze omtrent tolerantie waarderen met punten is een hachelijke zaak. Het is dan ook niet de bedoeling iemand
vanwege opvattingen in een hokje te stoppen en iemand vast te pinnen op een
cijfer. In die zin is een tolerantietest onzinnig en statistisch onbruikbaar.
Het is veel meer een discussiewerkvorm om te ontdekken wat tolerantie is en
om ten aanzien van vijftien maatschappelijke situaties de eigen grenzen te
verkennen en eventueel te verleggen. De tolerantietest is gericht op
waarden-communicatie en waarden-verheldering. De test meet wat u politiek en
maatschappelijk acceptabel vindt. Of anders gezegd: waar tegen opgetreden
moet worden. |