|
Pesten - Wat is het, wat doe je eraan?
|
Voorwoord
Door Gie Deboutte
Matthias
heeft een moeilijk tijd achter de rug, maar kan er nu over praten, ook op
school. De opluchting die hij voelt, staat in schril contrast met de angst en
de spanning die hem maandenlang gevangen hield. Matthias
werd verrast door dit plotse voorstel én door de bekentenis van z'n juf. Hij
ging aan het schrijven. Een poosje later sprak hij haar aan. Eerst kwamen de
tranen. Nadien de woorden. Ze stroomden er uit. Hij had nooit gedacht dat hij
dit zou durven. Er viel een gewicht van z'n schouders. Matthias kon weer
opkijken. Hij kreeg opnieuw perspectief. |
|
|
Een
school kan niet zonder mensen als juf Anne. Door wie ze zijn en wat ze doen,
dragen ze bij tot een goed en veilig klimaat. Ondanks haar drukke taak en
haar vele leerlingen, blijft juf Anne gevoelig voor de eigenheid en de
beleving van elk kind. Matthias' blik en zijn veranderde houding waren haar
niet ontgaan. Daarom sprak ze hem aan. Ze vond het haar taak om te kijken wat
er aan de hand was. Omdat ze de juiste woorden en de juiste toon vond,
vertrouwde Matthias haar en begon hij eindelijk te praten. Vanaf dan werd het
een stuk makkelijker om samen nieuwe stappen te zetten. Als
school en gezin elkaar vinden, als binnen de school gekozen wordt voor een
respectvolle aanpak van het pestprobleem en als er voldoende tijd wordt
gemaakt voor gesprekken met slachtoffer(s) en dader(s), dan kan pesten op een
doeltreffende manier worden aangepakt. Uiteraard geldt deze doeltreffende
aanpak van pestgedrag ook in het
jeugdwerk. Natuurlijk vraagt het tijd en energie om zulke conflictsituaties
te keren. Al is het maar omdat pesterijen bijna nooit los staan van wat er in
de groep gebeurt. |
|
|
|
Onze
zoektocht naar de meest efficiënte strategie om pesterijen ongedaan te maken,
heeft geleerd dat een goed pestactieplan altijd moet samengaan met een
pestpreventieplan. de beste preventie vertrekt vanuit de opbouw van een
positie klimaat dat de kinderen en jongeren, hun begeleiders of leerkrachten
en ouders het gevoel geeft dat het goed toeven is op school. En dat een
kortlopende actie binnen één of enkele klassen weinig of geen zoden aan de
dijk brengt. De bereidheid tot inleving en een goede communicatie essentieel
zijn om vooruitgang te boeken. Het hele begeleiders/leerkrachten elkaar
moeten vinden als bondgenoten die samen zorg willen dragen voor de groep en
voor elk individueel kind. |
||
|
|
Dit boek
wil een bijdrage leveren tot een beter begrip van het pestprobleem. Het
schenkt aandacht aan alle betrokkenen. De talrijke ervaringsverhalen brengen
ons dichter bij wat er zich afspeelt. De inzichten en talrijke tips maken de
zoektocht naar een afdoend antwoord een stuk makkelijker. We zijn overtuigd
dat de kinderen en volwassenen kunnen groeien in relatiebekwaamheid.
Pesterijen zijn het einde niet. Door open te staan voor elkaars
belevingswereld en samen op zoek te gaan naar uitwegen voor conflicten,
ruzies en pesterijen groeit er inzicht en respect. Zo leren we onszelf en
anderen beter kennen. Zo vinden we bouwstenen voor de opbouw van een gezond en
positief schoolklimaat. |
|
|
Die
context schept kansen om te groeien: als persoon, als groep en als
gemeenschap. Welbevinden, respect, solidariteit, participatie, vrede en
verbondenheid krijgen dan volop hun kans. Tot geluk van iedereen. |
||