Terug naar de Vredesfabriek	Stentor, regio Flevoland 29 januari 2009 Jongeren leren over tolerantie en geweld door Herre Stegenga SWIFTERBANT - Het zijn de minder mooie varianten op de roze bril: het rode en het blauwe masker. Oftewel, de pester en de plager. Leerlingen van basisschool de Branding in Swifterbant mochten de maskers gistermorgen even voorhouden in de Vredesfabriek in kerkcentrum De Hoeksteen. En ontdekten dat het blauwe masker andere teksten 'doorliet' dan het rode. Het waren boodschappen, over de gevolgen van pesten en plagen. De 'plager' en de 'pester' dragen in dit geval letterlijk en figuurlijk een masker. foto Herre Stegenga De Vredesfabriek, die werd geopend door wethouder Filip van As, is een interactieve tentoonstelling die jongeren leert over oorlog en vrede, geweld en vrijheid, macht en tolerantie. Enkele onderdelen zijn de tolerantiemeter en de geweldschijf. Kortom, jongeren leren hoe tolerant en gewelddadig ze zijn - áls ze gewelddadig zijn. De Vredesfabriek is een project van het Bureau Gelijke Behandeling Flevoland. De drie Swifterbanter basisscholen komen deze week langs. Misschien is de expo later ook elders in Flevoland te zien.
	BN/De stem 2 april 2008 Machines om vrede mee te maken door Edine Wijnands In de 'fabriekshal' in de sporthal van de Seeligkazerne staan machines waarmee leerlingen van basisschool De Horizon vrede en vrijheid proberen te maken. foto Ramon Mangold/het fotoburo BREDA - "Nuttig? Ik vind van wel", zegt Stein Jochems (12) van basisschool De Horizon uit Prinsenbeek. Hij staat samen met zijn klasgenoten in de sportzaal van de Seeligkazerne in Breda. Die zaal is omgetoverd tot 'vredesfabriek'. Compleet met vijftien machines als de 'zondebokmeter', de 'oorlogsverkenner' en de 'spijtbuis'. Apparaten die deze week in Breda aan zo'n 530 leerlingen van zeven scholen leren wat tolerantie is, dat pesten gevaarlijk kan zijn en dat vooroordelen kunnen aanzetten tot haat. "Spelenderwijs ontdekken de kinderen hun eigen gedrag", zegt Sophie de Witte van het COS West en Midden Brabant, het centrum voor ontwikkelingssamenwerking dat het initiatief nam voor de 'vredesfabriek'. "De machines laten hen vragen beantwoorden die hen bewust maken van hun eigen waarden en normen. Zo wordt in deze fabriek gewerkt aan vrede en vrijheid." Of het succes heeft? "Ja" , denkt Stein. "Ik heb wel wat geleerd. Bijvoorbeeld dat er kinderen zijn die niets zeggen als iemand wordt gepest. Ze zijn bang dat ze dan zelf slachtoffer worden. Dat is niet goed." Thom Thuring (11), die met een lasbril op bij een machine leert over het onderscheid tussen pesten en plagen: "Pesten kan gevaarlijk zijn. Kijk maar naar Hitler. Hij pestte de Joden en zigeuners." En zo leert groep acht vanalles over gevaarlijk en intolerant gedrag. Neem Kim en Maud. Ze staan bij de 'geweldschijf'. "We moeten antwoord geven op de vraag of het leuk is om bij een computerspelletjes voetgangers dood te rijden", zegt Maud. " Natuurlijk niet", vindt Kim. "Dat gaat te ver." Geweld boezemt de twee angst in. Oorlog nog meer. Hoe ze zich dan zouden gedragen? " Dat weet je niet. Dat ligt er aan. Je reageert anders als je familie slachtoffer is, dan wanneer dat niet zo is." Wijze woorden. Geleerd in een fabriek die symbolisch is ingericht op een kazerneterrein. " Een gelukkig toeval", zegt De Witte.
	Uit “Inspiratie” maart/april 2006 Artikel uit De Twentsche Courant Tubantia van 05-04-2005 ‘Scholieren met sportschoenen zijn meelopers’ REUTUM - ‘Scholieren met sportschoenen zijn meelopers.’ Het zal je maar gezegd worden. Het wordt deze maandagochtend gezegd tegen scholieren van de Mariaschool uit Reutum, door de onderwijswethouder van Tubbergen. (foto CARLO TER ELLEN) Wethouder Oude Geerdink maakt de opmerking in een klaslokaal van scholengemeenschap Sint Canisius in Tubbergen. De leerlingen van de groepen zeven en acht van de basisschool uit Reutum zijn vandaag op het Canisius te gast om de opening van de tentoonstelling ‘De Vredesfabriek’ bij te wonen. Een tentoonstelling over oorlog, vrede, geweld, vrijheid, macht en tolerantie. De opmerking over sportschoenen maakt indruk bij de leerlingen. Het leidt zelfs tot een stroom aan verontwaardigde reacties, wanneer de leerlingen met sportschoenen gescheiden worden van de leerlingen met ‘gewoon’ schoeisel. Ze worden bovendien bestempeld als ‘meelopers’. En dat zit ze niet lekker. ‘Maar wij hebben ook andere schoenen’, aldus één van de leerlingen met sportschoenen aan het adres van de wethouder. En een ander: ‘Wij hebben toch ook een eigen mening. Wij zijn ook kritisch.’ Het zijn de reacties waar de Tubbergse onderwijswethouder stiekem op hoopt. ‘Ik wil met de stelling over sportschoenen een parallel trekken met de gruwelijke zinloosheid van de jodenvervolging en de scheiding die toen werd gemaakt’, aldus Oude Geerdink. De Tubbergse wethouder - zelf met een onderwijsachtergrond - is in zijn opzet geslaagd. Althans, hij weet de volle aandacht van de leerlingen op zich gericht. Dezelfde leerlingen bezoeken even later in de aula van het Canisius de expositie ‘De Vredesfabriek’. Hier zijn verschillende zuilen te zien, die met fabrieksbuizen aan elkaar zijn verbonden. Behalve foto’s over onder meer oorlog, vrede en tolerantie wordt van de leerlingen verwacht dat ze zich verdiepen in stellingen over macht en vrijheid. In koppels trekken de leerlingen langs de zuilen en breken ze het hoofd over tal van stellingen, zoals ik heb macht omdat ik de baas ben, vrijheid is nooit meer naar school gaan, vrijheid is leven in een land zonder leger en vrijheid is kunnen zeggen wat je wilt. De leerlingen moeten aangeven of ze het hier wel of niet mee eens zijn. Inge Sonder van groep acht van de basisschool uit Reutum is het zeker niet met alles eens. Maar ze is wel onder de indruk van de tentoonstelling. ‘Ik heb bijvoorbeeld geleerd hoe een leugendetector werkt, maar ik heb ook geleerd dat je af en toe mag liegen voor vrede.’ Ook Mirel Lansink - groep 7 - is onder de indruk van tentoonstelling ‘De Vredesfabriek’. ‘Je leert hier heel veel van. Bijvoorbeeld over vrede. Over dingen waar je eigenlijk nooit bij stil staat.’ Initiatoren van ‘De Vredesfabriek’ zijn het provinciale jeugdwerkbureau Stap en Provinciale Diensten Centrum Overijssel. Joyce Lurink van Stap zegt dat de term vredesfabriek is bedacht om aan te geven dat er voortdurend gewerkt moet worden aan vrede. ‘Je ziet dat het project aanslaat onder jongeren. Normaal gesproken dollen ze met elkaar of maken geintjes. Nu zijn ze stil en discussiëren ze over de stellingen. Dat is illustratief voor deze tentoonstelling’, aldus Lurink. ‘De Vredesfabriek’ is nog tot en met 7 april in Tubbergen te zien en verhuist volgende week naar Wierden. Daar - in het jongerencentrum - wordt de expositie gehouden van 9 tot en met 14 april. Daarna worden Steenwijk en Deventer aangedaan. Terug